Het heeft even geduurd maar sinds vorige week ligt Crysis 2 in de winkelschappen, de nieuwe first person shooter van Crytek. Met Farcry in 2004 en voorloper Crysis in 2007 liet deze studie zien al zien over bijzonder veel talent te beschikken. De vraag is of zij deze lijn door weten te zetten met het vervolg.
Het verhaal van Crysis 2 heeft weinig om het lijf. In essentie wordt New York binnen drie jaar overspoeld door aliens die een eng virus met zich meebrengen. Dit virus dreigt de hele mensheid uit te roeien. Als marinier Alcatraz kom je in het bezit van een nanosuit die je ongekende mogelijkheden geeft om het alien tuig te lijf te gaan. In welke relatie je staat tot de main protagonist uit de eerste Crysis, zal ik niet verklappen want dit doet afbreuk aan het verhaal.
Wat meteen opvalt aan Crysis 2 zijn de oogstrelende graphics en belichtingstechnieken, zelfs op een relatief oudere console als de Xbox 360. Vanzelfsprekend is de door mij gespeelde xbox 360 versie inferieur aan de PC versie, maar dat mag de pret niet drukken. Crysis 2 is een bijzonder mooi spel geworden en heeft een unieke sfeer. Waar je een deprimerend beeld verwacht in de postapocalyptische stad New York, zie je een felblauwe lucht met redelijk wat groen. Mocht er dan toch wat aan te merken zijn. De textures zien er van dichtbij wat korrelig uit en zo nu en dan daalt de framerate enigszins, maar dit is nauwelijks een bron van zorg.

Waar het uiteindelijk omdraait is de gameplay en Crysis 2 weet ook hierin te overtuigen. Je wapentuig voelt heerlijk en gebalanceerd en de controls voelen intuïtief en soepel aan. Het wisselen van je “nanosuit vaardigheden” gaat redelijk eenvoudig. Crysis 2 is uniek omdat je nanosuit je ondermeer mogelijkheden biedt als stealth en armor, die je respectievelijk op de RB en LB knopt kunt activeren. Daarnaast heb je nog talloze “addons” die je op je wapentuig kunt zetten en “perks” die je leven eenvoudiger maken. De artificiële intelligentie van je tegenstanders is van een bijzonder hoog niveau. Tegenstanders flanken, nemen dekking en sluiten je in als ze je opmerken in de drukke straten van New York.
De gameplay van Crysis 2 is in één zin te beschrijven, “fun all the way”.
Direct duidelijk is dat Crysis 2 géén run-and-shoot-game is. Je bent afhankelijk van je suit en de vijand zal op je tactieken anticiperen. Gebruik je bijvoorbeeld veel stealth, dan zullen de aliens later in de game uitgerust zijn met infrarood. Door de slimme controls kun je nu meer aandacht besteden aan niet alleen met wat je de vijand benadert, maar ook hoe. Elk level bestaat uit grote ruimtes, met een hoop opties om de vijand naar een andere wereld te helpen. Voor een game die echter claimt ‘oneindig’ veel manieren te hebben, waren de tussenstukjes en missies verrassend lineair. Echter is dat slechts een kanttekening bij de claim, want de game geeft zeker een gevoel van schaal. Op de moeilijkheidgraad “normal” is het geen eenvoudige klus om Crysis 2 uit te spelen. Ben je een doorgewinterde speler, dan kun je met de “veteran” en “supersoldier” moeilijkheidgraad aan de slag. De gameplay van Crysis 2 is in één zin te beschrijven, “fun all the way”.

Crytek heeft veel aandacht besteed aan het geluid en de soundtrack. In de binnenstraatjes van New York worden de atmosferische geluidseffecten van je afgevuurde wapens extra verstrekt door een scherpe echo. Ik waan mezelf hierdoor op de filmset van “Heat”. Kan iedereen zich nog het vuurgevecht herinneren na de bankoverval? De soundtrack van Hans Zimmer is bombastisch, opzwepend en draagt bij aan de sfeer van het spel.
De multiplayer doet in mij veel opzichten denken aan Call of Duty. Crysis 2 multiplayer bevat zes spelvormen, waarvan ik er slechts twee uitvoerig heb gespeeld: Team Instant Action en Alien Crash Site. In elke vorm strijden twee partijen tegen elkaar, de Marines tegen de Cell. Team Instant Action is een standaard team-deathmatchvariant waarin elk team binnen een bepaalde tijd meer punten moet proberen te scoren dan de tegenstander. Links onderin het scherm is een radar te zien waarop de positie van vijandelijke spelers met rode stippen wordt aangegeven. Alien Crash Site is van een heel andere orde: dit is een soort variant op Capture The Flag. Hierbij wordt een locatie gemarkeerd door een buitenaards ruimteschip dat over New York vliegt. Het is zaak als eerste op deze locatie komen en daar stand te houden. Het team dat de locatie bezet weet te houden, verdient een punt, waarna de aliens ergens anders weer een nieuwe locatie markeren. De multiplayer is zo opgezet dat je na ongeveer 60 uur de topklasse hebt bereikt, waarna je weer met extra’s opnieuw kunt beginnen. Verder redelijk conventionele opties: 4 klasses, 20 modes en clan support. De maps voelen gevarieerd aan maar zijn qua schaalgrootte kleiner dan die in Call of Duty. Al met al denk ik dat de levensduur van de multiplayer niet lang zal zijn. Hiermee lijkt het teveel op de multiplayer van Call of Duty en bespeur ik te weinig inventiviteit en creativiteit.
Crysis 2 is een prachtig spel geworden. Een goede art direction, unieke sfeer, sterke singleplayer en artificiële intelligentie maken Crysis 2 tot een verplichte aankoop voor eenieder die het “first person shooter genre” een warm hart toedraagt.
Score: 89
Copyright © 2011 Snatcher NL
Recente reacties